Poljoprivredne površine općine čine relativno skroman resurs u odnosu na područje države (učešće poljoprivrednih površina u ukupnoj površini 23,2%, dok je učešće ovih površina u državi 49,3%). Područje općine ima i dosta nepovoljnu strukturu poljoprivrednih površina. Livade i pašnjaci čine 67,7% ukupnih poljoprivrednih površina odnosno najmanje kvalitetno zemljište čini više od dvije trećine ukupnog poljoprivrednog zemljišta.
Analiza prirodnih uslova  i stečenih osnova pokazuje da je na terenu opštine moguće uspješno razvijati sljedeće linije proizvodnje hrane:

1. Proizvodnju mesa i mlijeka na bazi uzgoja goveda, ovaca i koza,
2. Peradarstvo,
3. Uzgoj ribe,
4. Proizvodnju povrća,
5. Proizvodnju voća,
6. Proizvodnju aromatičnog i ljekovitog bilja,
7. Pčelarstvo.

Za svaku od ovih linija potrebno je programiranje, organizacija i izgradnja podrške. Da bi se moglo programirati treba raščlaniti svaku ovu liniju na odvojene tehnološke komplekse, od primarne proizvodnje do najviših finala koji se mogu realizovati na ovom prostoru.

Proizvodnja i prerada mesa i mlijeka

Ova proizvodna linija sastoji se od sljedećih tehnoloških kompleksa:

• Proizvodnja kabaste stočne hrane,
• Proizvodnja koncentrovane stočne hrane,
• Uzgoj i tov,
• Prerada mlijeka i
• Prerada mesa.

Za proizvodnju kabaste stočne hrane potrebno je melionirati livade i pašnjake kalicizacijom, uređenjem zemljišta i režima voda. Za to je u prvom redu potrebno izvršiti uzrokovanje i ispitivanje tla.
Za proizvodnju koncentrovane stočne  hrane potrebno je iskoristiti infrastrukturu u Olovskim Lukama snadbijevanje sirovinama bazirati na lokalnoj proizvodnji ječma, zobi, raži i eventualno heljde u kombinaciji sa nabavkom ostalih komponenata sa tržišta van opštine.
Za uzgoj i tov u prvom redu se postavlja zahtjev za izradu studije oplemenjivanja stočnog fonda, zdravstvenoj zaštiti, uslovima i standardima smještaja i ishrane stoke u prosječnim uslovima prostora opštine. U okviru te studije trebalo bi da se utvrde sljedeći parametri:

• veličina potrebnog zemljišnog prostora po jednom grlu,
• potrebna ulaganja kapitala u oplemenjivanje zemljišta, izgradnju tipskih, standardizovanih gospodarskih objekata, kupovinu grla, opremu, pribor i repromaterijal,
• potrebno radno vrijeme za opsluživanje farme,
• odnos vlastitog i posuđenog kapitala (odnosno minimalna sposobnost za pribavljanje hipotekarnog kredita) i
• finansijski efekti farme.

Za preradu mlijeka potrebno je odmah izraditi investicioni program za izgradnju mljekare početnog kapaciteta od 3.000 litara na dan. Razvoj prerade mlijeka po količini i asortimanu prerađevina odvijat će se u skladu sa razvojem proizvodnje mlijeka.
Isto to treba uraditi i za preradu mesa jer već sada postoji realna sirovina baza od oko 1.500 kg. žive stoke dnevno.program razvoja prerade mesa treba usmjeriti do visokih finala polugotovih i gotovih jela.

Peradarstvo

Za peradarstvo na području opštine objektivno postoje konkretni uslovi samo u kombinaciji sa drugim proizvodnjama na seoskim farmama i te proizvodnja za potrebe domaćinstva i lokalnog tržišta. Potrebno je proučiti tražnju lokalnog i konkurenciju na susjednim tržištima u peradarskoj proizvodnji (jaja i meso) koja bi bila bazirana na lokalnim izvorima kabaste i koncentrovane hrane. Na osnovu sadašnjih saznanja ova proizvodnja bi bila konkurentna na lokalnim i susjednim tržištima samo iz osnova jeftinog rada starijih članova domaćinstva na farmi.

Ribogojstvo

Za ribogojstvo na prostorima općine sada postoje samo vrlo dobri prirodni uslovi i to u dva pravca: poribljavanje slobodnih voda u cilju podrške sportskom ribolovu i komercijalni tov ribe.
Poribljavanje  slobodnih voda vršilo se i do sada, ali u budućnosti bi mu trebalo posvetiti više pažnje u organizaciji.
Komercijalni tov ribe trebalo bi organizovati na individualnim imanjima koja imaju prirodne uslove za takvu proizvodnju i u okviru organizovanih izletišta gdje bi takvi objekti bili u funkciji neposredne podrške ugostiteljstvu i turizmu.U slučaju da se dnevno ne plasira svježe izlovljena količina dolazi do značajnih gubitaka, odnosno umanjenja finansijskih efekata.Zbog toga je uz razvoj konzumnog tova potrebno programirati i kapaciteteza preradu ribe koja se ne može prodati na tržištu kao svježa.

Proizvodnja povrća

Cilj razvoja povrtlarstva na tarenu općine su sljedeći:

• Pretvaranje sitnih poljoprivrednih gazdinstava u robne proizvođače,
• Proizvesti povrće i prerađevine od povrća da se zadovolje potrebe stanovništva, lokalnog turizma i konkurentno sposobni plasman na tržištu van općine,
• Razvoj prerade povrća radi zapošljavanja stanovništva i postizanja boljih finansijskih efekata iz te proizvodne linije.

Da bi se iskoristile sve prirodne i ostale mogućnosti, potrebno je u osnovi napraviti sljedeće početne zahvate:

Izvršiti istraživanja u cilju izmjene i obogaćivanja asortimana proizvodnje povrća u skladu da prirodnim i ostalim mogućnostima na ovom terenu,

• Izvršiti ulaganja u istraživanje i dobivanje vrele vode kao energetskog medija za plasteničku proizvodnju,
• Organizovati školovanje stanovništva za modernu proizvodnju u povrtlarstvu,
• Organizovati proizvodnju i nabavu sjemenskog materijala sa što većim nivoom primjene nauke,
• Organizovati sve ostale službe za podršku razvoja ove proizvodne linije.

Kod programiranja proizvodnje i prerade povrća na ovom terenu u osnovi će biti tri tehnologije:

1. proizvodnja na otvorenom,
2. proizvodnja u zaštićenim prostorima (plastenik, staklenik)
3. finelna prerada povrća.

U proizvodnji na otvorenom najveće učešće će imati sjemena krompira za koji na ovom terenu postoje dobri prirodni uslovi i dostignuti relativno dobri rezultati i stečena iskustva.
Za plasteničku proizvodnju postoje potencijalni prirodni uslovi na mjestima gdje se pojavljuju termalne vode u prvom redu na prostorima Soluna i Orlje.  Iz proizvodnje povrća u zatvorenom prostoru, proizvodi se na tržištu plasiraju gotovo uvijek u svježem stanju, a za takav plasman je potrebno obezbijediti efikasan otkup, skladištenje (održavanje u svježem stanju), pakovanje i transport za tržište. Prerada povrća u finalne proizvode može se organizovati na dva načina:

• tvornička proizvodnja na jednom mjestu sa koncentracijom opreme i ljudi i
• proizvodnja u domaćinstvima po određenoj recepturi i pod nadzorom sa jednog mjesta.

U oba slučaja glavni problem je osposobljavanje kadrova.Organizacija proizvodnje u finalizaciji povrća će biti u kombinaciji sa preradom voća.

Proizvodnja voća

Analiza prirodnih uslova i zatečenog stanja proizvodnje voća na ovom terenu pokazuje da je proizvodnja voća jako nerazvijena i da ni izdaleka nisu iskorišteni uslovi koje priroda daje na ovom terenu.Proizvodnja voća ne zadovoljava čak ni potrebe lokalnog stanovništva ni po količini, a pogotovo ne po asortimanu.Situaciju pogoršava još i činjenica da su skoro sva stabla šljive, koja je najzastupljenija na ovom terenu neizlječivo oboljela od šarke.
U programiranju razvoja voćarstva treba problem podijeliti u dva dijela, a to je:

1. organizacija uzgoja autohtonih vrsta voćaka na ovim terenima i
2. organizacija uzgoja šumskog voća koje se samoniklo pojavljuje na ovim terenima sa uvođenjem i novih vrsta koje se mogu prilagoditi ovom podnevlju.

Razvoj proizvodnje klasičnih vrsta voća (jabuke, kruške, trešnje, višnje i sl.) nema perspektivu u konkurenciji na tržištu u odnosu na mnoge druge terene u BiH, pa zbog toga ta proizvodnja ne bi bila ni konkurentna na tržištu.Međutim, ako uzmemo u obzir princip proizvodnje kvalitetne hrane od kojeg polazimo uopšte kod proizvodnje hrane na ovom terenu, u tom slučaju se mogu postići određeni rezultati.To bi značilo da se u razvoju voćnjaka gaje domaće sorte koje ne zahtijevaju posebnu zaštitu od bolesti i nametnika, a to su tradicionalne sorte jabuke, kruške idrugog voća, koje su se od davnina gajile na ovim terenima.Ako se krene ovakvim pravcem razvoja proizvodnje klasičnog voća to ne bi povećalo prinose, ali bi stvorilo proizvode koji bi bili konkurentni na tržištu, a i dobro bi došli za razvoj turizma na općini.
Analiza prirodnih uslova pokazuje da na ovim ternima postoje vrlo rasprostranjene raznovrsne vrste samoniklog šumskog voća (glog, drijen, divlja trešnja, šipurak, divlj kruška, divlja jabuka, lješnik), a prirodni uslovi su pogodni i za uvođenje novih vrsta kao što su kanadska borovnica i sl.Podaci o prikupljanju samoniklog voća pokazuju da su na ovom terenu otkupljivane značajne količine tog voća, alibez obzira na te količine, na ovom terenu se ne bi moglo preporučiti ulaganje u prerađivačke kapacitete za preradu na osnovu prikupljenih samoniklih plodova.Da bi se iskoristili prirodni uslovi potrebno je organizovati uzgoj ovog voća.
Organizacija tog uzgoja zahtijeva u prvom redu proizvodnju rasadnog materijala, a za to su pogodni šumski rasadnici koji već postoje na terenu općine.Uvođenje proizvodnje rasadnog materijala u postojećim rasadnicima ima i tu pogodnost što je na tom mjestu prisutna nauka i struka, a to garantuje da će se rasadni materijal gajiti i odabirati pod stručnim nadzorom.

Prerada aromatičnog, ljekovitog i začinskog bilja

Prirodni uslovi za proizvodnju ovog bilja na terenima općine daju šansu da se dobrom organizacijom primarne proizvodnje i finalizacije postignu visoki finansijski efekti, jer osim prirodnih uslova proizvodi iz ove proizvodne linije imaju i gotovo neograničeno tržište u bližoj i daljoj okolini.Poćetni korak u organizaciji ove proizvodne linije mogao bi se pokrenuti u okviru šumskih rasadnika gdje bi se mogla osmisliti i projektovati organizacija prerade, pa čak i edukacija individualnih proizvođača za pripremu primarne proizvodnje tog bilja na seoskim imanjima.

Pčelarstvo

Prirodni uslovi za razvoj pčelarstva na ovim terenima su vrlo pogodni sa stanovišta proizvodnje pčelarskih proizvoda visokog kvaliteta u prvom redu šumskog meda koji ima najbolju ocjenu na tržištu.Ali, ako se uzme u obzir kratka sezona paše i nesigurni meteorološki uslovi, teško bi se moglo preporučiti  da se na ovim terenima neko bavi isključivo pčelarstvom sa većim obimom proizvodnje i organizovanim selenjem košnica na pašu u druge regione.
Za podršku razvoju pčelarstva na ovom prostoru potrebno je organizovati podršku u prvom redu u vidu naučno-stručne pomoći i otkupa i plasmana pčelarskih proizvoda.
Naučno-stručna pomoć i edukacija je neophodna u organizovanju i izgradnji pčelarnika, organizaciji rada u pčelarniku, zdravstvenoj zaštiti rojeva, manipulaciji proizvodima pčelarstva i razvoju prerade tih proizvoda do visokih finala.za organizaciju ovog vida podrške najsretnije rješenje bi bilo da se organizuje privatno preduzeće koje bi, osim ulaganja u vlastitu stanicu, ulagalo i kapital u pčelarnike na seoskim gazdinstvima.Drugi način je organizovanje pčelarske zadruge. U okviru ovakvog preduzeća, odnosno zadruge, može se organizovati i otkup pčelarskih proizvoda.